MARO
 

    Nombres

    Botánico: Teucrium marum L.
    Castellano: maro, hierba fuerte, hierba del papa
    Catalán: herba dels gats, herba de l'epidèmia, marduix anglès, eixorba-rates blanc
    Gallego y portugués: erva forte
    Francés: germandrée marum
    Inglés: marum, mastic, cat thyme

     

    Familia a la que pertenece: labiadas

    Parte medicinal utilizada: sus hojas, cortezas de raíz y la planta entera en menor medida

    Tipo de planta: Se trata de un arbusto que puede llegar a alcanzar una altura de hasta 2 metros.

    Hojas: Son ovales, algo más anchas en su base, caídas y con bordes enteros, que al restregarse desprenden un característico olor

    Flores: agrupadas en espigas. Sólo aparecen por un lado. Sus corolas son de color escarlata

    Propiedades:
    - Estimulante
    - Aromático
    - Desobstruyente
    - Astringente (su corteza de raíz)
    - Sedante suave
    - Hemostática (raíz)

    Indicaciones:
    - Ansiedad
    - Neurosis
    - Diarrea (raíz)

    Contraindicaciones:
    No se conocen

    Usos:
    Vía interna:
    En decocción a razón de 30 g por litro de agua